FRUMUSEȚE, frumuseți, substantiv feminin 1. Însuşirea de a fi frumos; 2. Ansamblu de calităţi care desfată privirea sau auzul.
Sursa: DEX ’09
Sinonime: mândrețe, splendoare, strălucire, (înv. și reg.) mândrie, minunăție, minune (Sursă: Sinonime 2002).
Etimologie: frumos + suf. -eţe (DEX ’09).

