CEATLĂU, ceatlaie, substantiv neutru (reg.) 1. Bucata de lemn cu care se rasuceste funia sau lantul trecut paste o sarcina (de fan, de lemne etc.) spre a o strange; 2. Prajina adaugata la inima carutei spre a inhama inca un cal; 3. Bat gros; bata, ciomag.
Sursa: DEX ’09
Etimologie:
Cuvânt provenit din limba maghiară: csatló (DEX ’09).
