FINEȚE, finețuri, substantiv feminin 1. Caracter fin; 2. Calitate superioară; 3. fig. Spirit profund de percepere a realităţii; şlif.
Sursa: DEX ‘09
Sinonime: delicatețe, distincție, rafinament, rafinare, subtilitate, sensibilitate.
Etimologie:
Cuvânt provenit din limba franceză: finesse (DEX ‘09).
