FLAUT, flaute, substantiv neutru: Instrument muzical de suflat, având forma unui tub lung şi subţire de metal (sau de lemn), prevăzut cu orificii şi cu clape, care emite sunete armonioase, asemănătoare vocii omeneşti.
Sursa: DEX ‘09
Etimologie:
Cuvânt provenit din limba italiană: flauto (DEX ‘09).
