UBICUITATE, substantiv feminin (livr.) 1. Caracter ubicuu; 2. (despre divinităţi) Proprietate supranaturală de a fi prezent pretutindeni în acelaşi timp.
Sursa: DEX ’09
Sinonime: omniprezență (Sursă: Sinonime 2002).
Etimologie:
Cuvânt provenit din limba franceză: ubiquité (DEX ’09).
