EXPEDIENT, expediente, substantiv neutru – 1. Procedeu (ingenios) de a ieși dintr-o încurcătură. 2. Mijloc, adesea ilicit, de a găsi bani.
Sursă: DEX ’09
Etimologie: cuvânt provenit din limba latină “expediens, ~ntis” și din limba franceză “expédient”
