Cum se pronunță: urgență

URGENȚĂ, urgențe, substantiv feminin 1. Caracter urgent; 2. Necesitate urgentă; situaţie urgentă. Sursa: DEX ’09 Sinonime: grabă, zor, (Transilv.) sorgoșeală, (înv.) sârguială (Sursă: Sinonime 2002). Etimologie: Cuvânt provenit din limba franceză: urgence (DEX ’09).

Vezi cum se pronunță

Cum se pronunță: urgent

URGENT, -Ă, urgenți, -te, adjectiv (și adverbial): Care necesită soluţionare imediată; fără tărăgănare; grabnic. Sursa: DEX ’09 Sinonime: grabnic, neîntârziat, presant, (Transilv.) sorgoș, imediat, iute, îndată, rapid, repede, (prin Transilv.) pripește (Sursă: Sinonime 2002). Etimologie: Cuvânt provenit din limba franceză: urgent; limba latină: urgens, -tis (DEX ’09).

Vezi cum se pronunță