VITEAZ, -EAZĂ, viteji, –eze, adjectiv și substantiv: Care dă dovadă de bărbăţie şi curaj; plin de curaj; curajos; îndrăzneţ; brav; cutezător. Sursa: DEX ’09 Etimologie: Cuvânt provenit din limba slavă: vitenzi (DEX ’09).
Articles Tagged: cum se pronunta
Cum se pronunță: vită
VITĂ, vite, substantiv feminin 1. Nume generic dat animalelor domestice; 2. (fig.) Om nesimţit şi prost. Sursa: DEX ’09 Etimologie: Cuvânt provenit din limba latină: vita (DEX ’09).
Cum se pronunță: vitaminos
VITAMINOS, -OASĂ, vitaminoși, -oase, adjectiv: Care conţine (multe) vitamine; cu (multe) vitamine în componenţă. Sursa: DEX ’09 Etimologie: vitamină + suf. -os (DEX ’09).
Cum se pronunță: a vitaminiza
A VITAMINIZA, vitaminizez, verb: (produse alimentare) A îmbogăţi cu vitamine. Sursa: DEX ’09 Etimologie: Cuvânt provenit din limba germană: Vitaminisieren (DEX ’09).
Cum se pronunță: vitamină
VITAMINĂ, vitamine, substantiv feminin 1. Substanţă organică necesară pentru menţinerea proceselor celulare vitale; 2. Preparat care conţine o astfel de substanţă. Sursa: DEX ’09 Etimologie: Cuvânt provenit din limba franceză: vitamine; limba germană: Vitamin (DEX ’09).
Cum se pronunță: vitalitate
VITALITATE, substantiv feminin: Caracter vital; putere de viaţă; vigoare. Sursa: DEX ’09 Etimologie: Cuvânt provenit din limba franceză: vitalité; limba latină: vitalitas, -atis (DEX ’09).
Cum se pronunță: vitalist II
VITALIST, -Ă, vitaliști, -ste, substantiv masculin și feminin: Adept al vitalismului. Sursa: DEX ’09 Etimologie: Cuvânt provenit din limba franceză: vitaliste (DEX ’09).
Cum se pronunță: vitalist I
VITALIST, -Ă, vitaliști, -ste, adjectiv: Care ţine de vitalism; propriu vitalismului. Sursa: DEX ’09 Etimologie: Cuvânt provenit din limba franceză: vitaliste (DEX ’09).
Cum se pronunță: vitalism
VITALISM, substantiv neutru: Curent idealist în biologie, conform căruia în organisme există forţe supranaturale, care dirijează procesele biologice. Sursa: DEX ’09 Etimologie: Cuvânt provenit din limba franceză: vitalisme (DEX ’09).
Cum se pronunță: vital
VITAL, -Ă, vitali, -e, adjectiv 1. Care ţine de viaţă; propriu vieţii; 2. (fig.) Care este de o importanţă foarte mare; esenţial; fundamental. Sursa: DEX ’09 Etimologie: Cuvânt provenit din limba franceză: vital; limba latină: vitalis (DEX ’09).

